همیشه با من بمان
همیشه با من بمان هیچ کس جز من نمیتواند انگونه که می پسندی تو را بسراید
همیشه با من بمان هیچ کس جز من نمیتواند انگونه که می پسندی تو را بسراید
دوست داشتنت بزرگترین نعمت دنیاست ، مرا شاد میکند لبخند را به دنیایم هدیه میکند حتی این روزها گاهی پرواز میکنم من این دوست داشتن را بیشتر از هر چیز در این دنیا دوست دارم . . .
اگرعشق مردن است برایت میمیرم . . . اگرعشق دیوانگیست برایت دیوانه ام . . . اگرعشق دوستیست به تمام مقدسات عالم قسم که دوستت دارم
من که قرار نبود بگویم : ” دوستت دارم ! ” امان از این چشم ها ، این چشم های دهن لق ِ بی آبرو !
روزی چند بار دوستت دارم یکبار وقتی که هوا بَرَم می دارد ، قدم می زنیم وقتی که خوابم می آید ، تو می آیی یکبار وقتی که باران ناز می کند ، دلِ ناودان می شکند و می بارد وقتی که شب شروع می شود ، تمام می شود...
باران بند آمد ولی نبودن تو همچنان میبارد باران بند آمد ولی دوست داشتن تو بند نمی آید . . .
نباید یه مو از سرت کم بشه ! حق نداری اخم کنی ، همیشه باید بخندی ! اجازه ناراحت شدن نداری ! باید خیلی مواظب خودت باشی فهمیدی ؟ حق مریض شدن نداری ! باشه ؟ چون من دوستت دارم !
و من هنوز تو را مثل “ تمام شد ” مشق شبم دوست دارم . . .
دوستت داشتم دوستت دارم و دوستت خواهم داشت از آن دوستت دارم ها که کسی نمی داند که کسی نمی تواند که کسی بلد نیست !
تا گرمی آغوش تو هست ایمان نمی آورم ، به آغاز فصل سرد . . .