پلکهای مرطوب مرا باور کن
پلکهای مرطوب مرا باور کن این باران نیست که میبارد صدای خسته ی من است که از چشمانم بیرون می ریزند . . .
پلکهای مرطوب مرا باور کن این باران نیست که میبارد صدای خسته ی من است که از چشمانم بیرون می ریزند . . .
ایـن شــعرهـــا بـــرونــد بــه جــهنّم مــن فقــط دیــوانـه ی آن لحــظه ام… که قــــلبت… زیــــر ســـرم دسـت و پـــا بزند….
زن نیستم اگر زنانه پای عشقم نایستم از قبیله زلیخا آمده ام آنقدر عشقت را جار می زنم تا خدا برایم کف بزند مردانه دوستم داری ؟
مرا در آغوشت بفشار بگذار دل ضعفه بگیرم از اینهمه عاشقانه های محکم ِ تو . . .
خیلی دوستت دارم ، اما … نمیدانم “خیلی” را چگونه بنویسم که “خیلی” دیده شود
تا میخواهم از تو دل بکنم ، صبر می آید … چقدر دوست دارم این عطسه های زمستانی را . . .
جهان محو نگاه توست بانو حسود قرص ماه توست بانو مهم دلتنگی شب های من نیست مهم چشم سیاه توست بانو
سفر به فضا سفینه نمی خواهد تو بگو دوستت دارم ، فضا با من !
آسمان گفت که امشب ، شب توست سرخی صورت گل ، از تب توست آنچه تا عشق مرا بالا برد بوسه گاهیست که نامش لب توست . . .
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺯﻭﺍﯾﺎﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻣﺎﻧﺪ اﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎ ﻣﯿﻤﺎﻧﻨﺪ