– «نقشین»… نقشین… با توام نقشین… چشمانم را به زور باز کردم. انگار از پلک هایم وزنه های ده تنی آویزان کرده بودند و نمی توانستم آنها را باز نگه دارم. دو، سه بار به سختی پلک زدم تا تصویر مبهم «روزبه» را در مقابل چشمانم دیدم. گلویم به شدت...
دخترکم آرام و راحت روی تختش خوابیده بود. کنارش دراز کشیدم و دست کوچکش را در دستانم فشردم. حرفهای «مهدیه» در ذهنم جولان می داد. همین نیم ساعت قبل با هم صحبت کرده بودیم. می گفت: « رفته بودم خونه خاله م. بیچاره دیگه از دست «یاسر» به ستوه اومده....
در خانه همه به من می گفتند: «دست وپا چلفتی!»… خواهر، برادر، همکلاسی ها، همه و همه… همیشه دست یا پایم زخم و زیلی بود. طفلک مادرم همیشه نگران من بود، حتی نگران راه رفتن و دویدن من! صدای مادرم همیشه در گوش من می پیچد: «ندو«بهاره»… مگه تو بلد...
رفيق بازي هاي سحر بالاخره دردسرساز شد و زندگي مان را نابود کرد. من از روز اول به اين زن گفتم که در رفت وآمد با دوستان مجردي و همچنين همسايه هايي که آن ها را به خوبي نمي شناسي بيشتر دقت کن و مراقب خودت باش. اما او که هيچ تعهدي نسبت به زندگي مان نداشت...
– چشماتو ببند و يه آرزو كن… – چه فايده، آرزوهام كه به اين راحتي برآورده نمي شه… – فكرشو نكن، تو فقط چشماتو ببند و آرزو كن. – خيلي خب «علي»! كوتاه بيا… – حالا بگو كدوم طرفه…؟ – راست… – آفرين دختر، زدي تو هدف، ان شاا… برآورده...
– به به سلام… خانم خانما… می بینم که بوی قورمه سبزی که درست کردی تا هفتاد محله پیچیده! من که دربست مخلص و چاکرتم، قربون دست و پنجه هنرمندت… – سلام «اسماعیل» جان… این همه منو خجالت نده. من که کاری نکردم. شما خسته نباشی. – درمونده نباشی عسل...
موتور سیکلت و سرعت و جوانی و نمایش مقابل دخترانی که از مدرسه تعطیل شده بودند، آنها را از مرزهای جنون عبور می داد. «ارژنگ» و دوستانش هر روز موقع تعطیلی دبیرستان دخترانه برای جلب توجه با موتورهایشان حرکات نمایشی انجام می دادند تا شاید نگاهی از نگاه دخترکان بر...
بهار بود. برگها سبز بودند و درختان به شکوفه نشسته بودند اما دل من پژمرده بود. دیگر برای به دنیا آمدن فرزندم، روزها را نمی شمردم. با خودم گفتم: – این طفلک اگه می دونست پدری به انتظارش نیست هیچوقت دنیا نمی اومد. خوابم نمی برد. متکا را زیر سرم...
تعطیلات نوروز فرصت خوبی برای دید و بازدید و سرزدن به دوستان و اقوام و آشنایان است. من هم از این فرصت استفاده کردم و به خانه تک تک نزدیکان رفتم تا دیگر جایی برای گله گزاری و شکایت نماند. شنبه روز دوازدهم فروردین سعادت زیارت حرم «حضرت امام زاده...
دو، سه روزی بود که چیزی نخورده بودم و از فرط گرسنگی حتی نمی توانستم درست راه بروم. با اندک تریاکی که داشتم خودم را ساختم و از اتاقک قدیمی مرده شور خانه انتهای قبرستان بیرون آمدم. گمان نمی کردم کسی از اهالی آن شهر کوچک با ظاهر آشفته و...