عادات بد فرزند

  • دخترم اصلا درس خواندن را دوست ندارد
    • پرسش:
      دخترم 15 سال دارد واصلا دوست ندارد درس بخواند وفقط عاشق تفریح وموبایل استدر صورتی که از بچگی راجب درس وتاثیرش تو ایندش صحبت کزدیم اصولا بی انگیزه وفراری نسبت به درس است مشکل دیگر علاقه زیاد به ارایش وبی خیالی زیادش در زمانهایی که میخواهیم یه جایی بریم یا مدرسه بره صدبار باید بگم زود باش از اابتدایی هم اینجوربود در صورتی من وپدرش فرهنگی هستیم ودایم باهاش صحبت می کنیم خلاصه غصه ما شده
       پاسخ:
      در دوره نوجوانی توجه به خود بیشتر می شود، ارتباط با همسالان و خود را در آینه نگاه دیگری دیدن شدیدتر و این موضوع به خصوص در رابطه با جنس مخالف بیشتر است. در این دوره علاقه مند شدن یا حتی همانندسازی با هنرپیشه ها، قهرمانان ورزشی و توجه به مد روز بیشتر است و در موارد بیمارگونه خود را به شکل آنها درآوردن و حتی خالکوبی نام آنها بیشتر دیده می شود. نوجوان در این سن احساس استقلال دارد، تمایل به خودمختاری نشان می دهد و گاهی در برخی موارد از قوانین مدرسه و خانواده سرپیچی می کند و مبارزه منفی به صورت عدم تبعیت و درس نخواندن یا بیش از اندازه به بازی پرداختن در وی بیشتر و گاهی در موارد بیمارگونه قلدرمآب می شود. در مجموع در دوره نوجوانی مشغله های فکری در زمینه های مختلف چه عاطفی و چه هیجانی چه خیالبافی در مورد آینده بیشتر است که روی درس و مطالعه آنها اثر می گذارد… و اما توصیه هایی برای کمک به درس خواندن نوجوانان:
      ۱. پدرومادر بدانند که فرزند آنها دیگر کودک نیست که بتوانند با زور او را مجبور به درس خواندن کنند زیرا کودک چند سال پیش آنها به نوجوان تبدیل شده است.
      ۲. والدین از باید ونبایدها بپرهیزند بلکه سعی کنند در محیط دوستانه و مشارکت نوجوان در تصمیم گیری مدیریت درس خواندن را ایجاد کنند.
      ۳. سعی شود اتاق مطالعه نوجوان مستقل باشد و در مواردی که امکان اتاق مجزا فراهم نیست یک محدوده مشخصی را به عنوان حریم خصوصی وی در نظر گیرند (مانند کمد یا میزمطالعه)
      ۴. بیش از اندازه به وی سرکشی نکنند و از گفتن الفاظ تحقیر کننده مانند اینکه تو تنبل هستی یا با این طرز درس خواندن به هیچ کجا نخواهی رسید خودداری کنند.
      ۵. به وسایل یا محیط خصوصی وی کمتر دست زده شود ولی به صورت غیرمستقیم روی رفتار وی نظارت وجود داشته باشد.

      ۶. در محیط دوستانه برای وی برنامه درسی و بازی و سایر تفریح های سالم آماده شود یعنی برنامه ریزی درسی و فوق برنامه برای وی با کمک والدین و مشاوران مدرسه صورت گیرد و والدین بر حسن اجرای این برنامه نظارت کنند.
      ۷. ارتباط والدین با اولیای مدرسه به خصوص مشاوران آموزشی و مشاور روان شناسی مدرسه بیشتر شود و در برخی موارد که حرف والدین روی نوجوان کمتر موثر است این ارتباط به صورت غیرمستقیم از طریق مشاوران ایجاد شود.

      ۸. فعالیت های فوق برنامه و بازی چه بازی رایانه ای و چه بازی ها و ورزش های محیطی برای نوجوان ممنوع نشود بلکه با برنامه ریزی درست زمان درس و تفریح برای نوجوان تعریف شود. مسلما ورزش های گروهی در محیط های سالم برای وی مناسب تر است و برای بازی های رایانه ای هم درحد یک ساعت در روز می توان اغماض کرد.
      ۹ با عضوکردن نوجوان در کتابخانه های معتبر می توان میزان درس خواندن وی را مدیریت کرد.

      ۱۰. تغذیه نوجوان به خصوص در ایام امتحان های مناسب و سالم باشد و از مصرف موادغذایی غیرمفید به خصوص مواد دارای ترکیب های نگهدارنده یا رنگدانه دار خودداری شود.
      ۱۱. میزان خواب نوجوان باید کافی باشد و سعی شود ریتم خواب و بیداری وی تنظیم شود. مسلما خواب شب و بیداری روز بهتر از شب زنده داری است. و کارایی مغز هم در این صورت بهتر است.

      ۱۲. بهتر است اتاق مطالعه نوجوان نور کافی و غیرمستقیم داشته باشد تا باعث خستگی چشم نشود.
      ۱۳. نرمش و ورزش روزانه می تواند در مطالعه موثر باشد و محیط پرسر و صدا باعث حواس پرتی می شود.

      ۱۴. مطالعه پشت سر هم به همان اندازه مطالعه کم می تواند مضر باشد. چون باعث خستگی فکری می شود پس از هر یک ساعت مطالعه اجازه ۱۰ دقیقه استراحت داده شود و به خصوص در امتحان ها.
      ۱۵. به نوجوان تاکید شود که برای یادگیری مطالب، آنها را تکرار و در یک دفتر یادداشت خلاصه نویسی کند.

      ۱۶. با توجه به اینکه مشغله های فکری نوجوان باعث حواس پرتی وی می شود سعی شود به صورت دوستانه از طرف والدین یا مشاوران بیان و راهنمایی شوند.
      ۱۷. در صورتی که وقت نوجوان بیش از اندازه با بازی های رایانه ای تلف می شود می توان با مدیریت صحیح و در عین حال بدون حالت عصبانیت یا تحقیر مانع این کار شد.

      ۱۸. در صورت گرایش نوجوان به خروج از منزل بدون برنامه ریزی و بدون کنترل یا مصرف سیگار و… نظارت جدی تر از طرف خانواده به عمل آید و قاطعانه برخورد شود ولی از روش های مچ گیرانه که به نام روش های پلیسی معروف است، خودداری شود.
      ۱۹. سعی شود نوجوان را در فعالیت های اجتماعی مدرسه مانند اردوها، مسابقه های گروهی، روزنامه دیواری، فعالیت های هنری و علمی بیشتر تشویق و ترغیب کرد تا مشارکت بیشتری داشته باشد.

      ۲۰. دوستان و افراد مرتبط با فرزند نوجوان خود و خانواده های آنها را بهتر بشناسیم و در موارد نیاز از کمک آنها برای کمک به درس خواندن یا اصلاح رفتار نوجوان استفاده کنیم.
      ۲۱. با کمک مشاوران مدرسه از مزایا و خطرهای استفاده از دنیای مجازی با نوجوان صحبت شود. مسلما وی با این روش هم از مزایای دنیای مجازی استفاده خواهد کرد و هم از ناهنجاری ها و خطرهای استفاده نابجا از آنها آگاه خواهد شد ولی از روش های سختگیرانه باید خودداری شود چون باعث فعالیت های پنهانی خواهد شد. همواره سعی کنید قبل از اینکه پدرومادر یک نوجوان باشید با وی دوست باشید.

      منبع
  • باری دخترم و پسر عمش نگرانم می‌کنه
    • پرسش:

      دخترم 5 ساله است پسر عمه اش 5 ماه بزرگتر است . وقتی با هم هستند لباسهاش رو بالا  میکشند و شکمهایشان را بهم میزنند یا روی هم دراز میکشند و حرف میزنند . خیلی نگران هستیم چه واکنشی باید نشان دهیم . چه رفتاری مناسب است ؟

      پاسخ:

      آموزش مهمترین چیز است که ما باید به فرزندانمان بدهیم قبل از آنکه دیگران / = همسالان ، خاله و عمو ، عمه و دایی  ، معلم و مدیر ، رسانه و کارتون و…

      اما از کی باید آموزش بدهیم مهم است /= ببین این مسائل زود است ، چشم و گوشش باز می شود ، نگاه بلوغ جنسی می یاره ، حواست باشه و…

      خیلی مسائل مربوط به رفتار ما پدر و مادر ، دختر و مادر ، دخترو پدر ، پسرو مادر ، خاله و دختر ، مادر بزر گ و نوه ، = به جای شنیدن و عمل کردن به حرف ما توی اتاق نخواب ، اینجوری نشین ، و…   نگاه می کنند ما چه جوری می خوابیم . ما کنار هم چکار می کنیم ، ما لباس چه جوری می پوشیم و…

      اینکه نگران شدیم خیلی مهم است و مهمتر از آن این است که باید بدانیم چه کار کنیم و چه جوری یاد دهیم که با توجه به هر فرزند و شرایط خانوادگی فرق دارد .

      به بعضی از آنها در جواب سوالات دوستان اشاره کرده ام و بیان آن دوباره کاری می شود. لطفا جواب های مشابه را مطالعه کنید .

      اما باید این را بدانیم که از زمان تولد فرزند آمادگی او برای این مسائل دارد و دائم در حال یاد گرفتن است و در واقعیت زمانی  که به موقع اطلاعات را یاد بدهیم از بلوغ زود رس و از روابط نا صحیح و هر گونه آسیب جلو گیری می کنیم .

      منبع

       

  • باید مدام به دخترم تذکر بدهم که کارهایش را انجام دهد
    • پرسش:
      خانمی 43ساله ودختری 10ساله دارم وشاغل هستم وهر روز باید ساعت 8 سرکارم باشم مشکل من با دخترم این است که همش دارم بهش میگم زود باش حاضر شد الان سرویست میاد ( زمان مدرسه ) یا الان که تعطیلات تابستان شروع شده چون باید بذارمش منزل مادرم وبه سرکارم بروم باز همش صبح زود باید بلندش کنم درکل دخترم خیلی مهربان هست اما وقتی بهش میگم زود باش آماده شد الان دیرمون میشه چه صبح که از خانه بیرون میرویم چه عصر که از منزل مادرم به خانه بر میگردیم همیشه مرا به حالتی میرساند که باید فریاد بزنم اونم بعد ده دفعه گفتن اینکه پاشو آماده شو شبها هم موقع خواب به خصوص که تعطیلات شروع شده همش باید تذکر بدم پاشو بخواب صبح باید زود پاشی از این حالت خسته شدم چون معمولا عصبی میشوم ورفتار وگفتارم را نمیتوانم کنترل کنم برام خسته کننده شده در زمان درس خواندن بااینکه شاگرد زرنگ ودرسخوانی است ومعلمهایش ازش راضی هستند ولی باز من همش باید بهش گوشزد کنم پاشو مشقهات رو بنویس آخر هم دقیقه نود کارهایش را انجام میدهد ممنون میشوم مرا راهنمایی کنید
      پاسخ:

      اصول و قوانین داخلی و برنامه ریزی با حضور اعضاء خانواده باهم و تدوین آن با هم راه گشای کار شماست . ببینید باهم نه پدرو مادر فقط برای فرزند . با اولویت بندی و تصمیم گیری شما = خانواده . و انتقال مسولیت ها کلی انرژی ذخیره خواهید کرد و کلی به سلامت خود و خوانواده .

      اینکه شما داد می زنید . اینکه شما غصه می خورید . اینکه شما حرص می خورید و… یک پایه گذاری غلط دارد شکل می گیرد . مسئولیت بدیم . یعنی این کار برای شماست . مشق شماست و اگر انجام ندادید شما پاسخگو خواهید بود. به گذارید ببیند که ندادن تکلیف از طرف دیگران چه پیامدی به بار برایش خواهد آورد .

      اما از طرف دیگر این نوع عملکرد باید تحلیل شود که چه نیازی را در خانه ی مادر بزرگ یا در قبال شما برایش به وجود می آورد که او با وجود داد به آن پافشاری می کند.

      منبع
  • به خاطر استرس فرزندم می‌خوام از کارم استعفا بدم
    • پرسش:
      زنی ۳۲ ساله ام دختری حدودن ۴ ساله دارم
      ۱۳سال سابقه کاری دارم و بعلت هزینه مهد و وارد شدن استرس به فرزندم و از این رو جویدن ناخنهایش تصمیم به استعفا در سالهای پایانی کار گرفته ام با توجه به درآمد واقعن خوب و معقولی که دارمدچار سردرگمی شده ام با هر شخصی هم مشورت می کنم همه بدون استثنا میگن حیفه کارت خوبه اینکارو نکن بچت فردا بزرگ میشه و پشیمون میشی تورو خدا بگید چکار کنم

      پاسخ:

      اطلاعات بیشتری راجع به وضعیت خانواده شما و زمانی که به کودک اختصاص گیدهید،نیاز هست ولی بهرحال در قدم اول سعی کنید،با مراجعه به یک روانشناس کودک ریشه اضطراب کودکتان را پیدا کنید،و او را درمان کنید ،انتخاب اینکه شاغل باشید یا نه هم به تعاملات شما،برنامه ریزی و اهداف شما در زندگی برمی گردد،پس عجله نکنید،در زیر راهکارهایی برای رفع ناخن جویدن کودکان میدهم.

      ﺟﻮﯾﺪﻥ ﻧﺎﺧﻦ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﮐﻼﻓﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
      ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ۳۸ ﺩﺭﺻﺪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ۶- ۴ ﺳﺎﻟﻪ ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺟﻮﻧﺪ

      علت ناخن جویدن می تواند:

      عصبانیت ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﯼ ﺭﻭﺣﯽ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻫﺎ،ﺩﻟﻮﺍﭘﺴﯽ ﻭ ﺗﻀﺎﺩ ﻫﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ، ﺑﻼ ﺗﮑﻠﯿﻔﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﺑﺎ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ، ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ، ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻥﺑﻪ ﻣﻌﻠﻢ، ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﻓﯿﻠﻢ ﻫﺎﯼ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ، ﺗﻘﻠﯿﺪ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ، ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ، ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ،ﻫﯿﺠﺎﻥ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﻭﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺧﺼﻮﻣﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﻋﻠﻞ ﺟﻮﯾﺪﻥ ﻧﺎﺧﻦ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﯽﺷﻮﺩ.

      ● ﺭﺍﻩ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ

      ﻋﻠﺖ ﺭﺍ ﺭﻓﻊ ﮐﻨﯿﺪ: ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﮐﻮﺩﮐﺘﺎﻥ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺟﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻧﮑﻨﯿﺪ،. ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻮﺩﮐﺘﺎﻥ ﺩﺭﭼﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺭﺍﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ. ﺟﺴﺖ ﺟﻮ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﮐﻮﺩﮐﺘﺎﻥﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ. ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﺑﯿﺪ، ﺍﯾﻦ ﺗﻼﺵ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯽ ﺑﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﮐﻮﺩﮎ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﻞﺁﻥ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﮔﺎﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺧﺘﻼﻝ ﻧﺎﺧﻦ ﺟﻮﯾﺪﻥ ﺑﺎﺷﺪ .

      ▪ ﻧﺎﺧﻦ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻨﯿﺪ: ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺗﺮﮎ ﺍﯾﻦﻋﺎﺩﺕ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻤﺘﺮ ﺟﻮﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻫﺮﭼﻨﺪ
      ﺭﻭﺯ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﻭ ﺳﻮﻫﺎﻥ ﺑﺰﻧﯿﺪ.

      ▪ ﺩﻋﻮﺍ ﻧﮑﻨﯿﺪ : ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺎﺧﻦ ﺟﻮﯾﺪﻥ ﺩﻋﻮﺍ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯﺟﻮﯾﺪﻥ ﻧﺎﺧﻦ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ . ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﮐﺮﺩﻥﺳﺮﺯﻧﺶ، ﺗﺤﻘﯿﺮ، ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻭ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﻫﯿﭻ ﺍﺛﺮﯼ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
      ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺑﺪﻫﯿﺪ.

      ﺣﻮﺍﺱ ﮐﻮﺩﮎ ﺭ ﺍ ﭘﺮﺕ ﮐﻨﯿﺪ: ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺣﻮﺍﺱ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺟﻮﯾﺪﻥ ﻧﺎﺧﻦ ﭘﺮﺕ ﮐﻨﯿﺪ، ﺍﺯ ﺍﻭ ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺎﺭﺩﺳﺘﯽ ﯾﺎ ﮐﺸﯿﺪﻥ ﻧﻘﺎﺷﯽ ،خمیربازی ﺭﻭﺵ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ.

      سعی کنید نکات بالا را به دقت بکار گیرید.

      منبع
  • پسرم در خواب دندون قروچه می‌کنه
    • پرسش:
      پسری دارم 4.5 ساله الان حدود دو ماهی هست که در خواب دندانهاشو به هم میزنه (همون دندان قروچه) می گن شاید اضطراب داره.من گاهی کودکمو تنبیه بدنی می کنم اما این نمی تونه دلیلش باشه چون  تو این دوماه نبوده اتفاقا سعی کردم خیلی خیلی کم استفاده کنم.کلاس زبان هم می ره البته اونم یکسال بیشتره .آیا این دو دلیل باعثش شده ؟لطفا راهنماییم کنید .
      پاسخ:

      اگر این دو نکته. ای که شما مطرح کردید و از خیلی وقت است انجام می شود شما باید خوب دقت کنید چه اتفاق خاصی از زمان شروع تا کنون افتاده است که می تواند زمینه و عامل باشد . اما آن دو نکته ی مهمی که گفتید تاثیر گذار و مهم است و واقعا باید در نزد یک متخصص بالینی تحلیل و بررسی شود .

      اما تا اقدام شما برای درمان توصیه می شود نه متذکر شوید و نه واکنش به فرزند نشان دهید.

      نکته ی بسیار مهم شرایط خانواده و نوع روابط بین والدین بسیار مهم و نقش کلیدی دارد که هیچ اطلاعی از آن نداریم.

      منبع
  • دخترم از اینکه تنها در اتاق بخوابد ترس دارد
    • پرسش:
      من خانمی 42ساله هستم ودختری 9ساله دارم تحصیلاتم لیسانس وشاغل هستم از حدود 3 سال پیش به خاطر مشکلات مجبور شدیم به خانه ایی یک خوابه بیاییم (قبلا دخترم اتاق مستقل داشت ) از وقتی به منزل فعلی مان آمدیم دخترم کنار من میخوابد البته قبلا هم موقع خواب باید پیشش میماندم الان هم با وجود اینکه بزرگتر شده همش از اینکه تنها در اتاق بماند وبخوابد ترس دارد بعضی وقتها من به زور تنهاش میذارم یا دعواش میکنم که دیگر بزرگ شده ایی میخوابد ولی بعد از یک یا دوساعت سراسیمه بیدار میشود ودنبالم میگردد با توجه به اینکه همینجور بزرگتر میشود از این وابستگی نگرانم نمیدانم ترس هست یا وابستگی چون دختر من از یکسالگی مهد کودک رفته و در دوران مدرسه نیز از مدرسه به منزل مادرم میرود واصلا وابستگی آنچنانی نداردلطفا من را راهنمایی کنید ممنونم
      پاسخ:

      مادر عزیز عادت‌های خواب جالب بسازید. نیازی نیست که عادت‌های خواب خیلی خاص و جزیی باشند اما باید برای کودک جالب و دوست داشتنی باشند. کودکتان باید مشتاق انجام دادن آنها باشد و شب‌هایش خاطره‌انگیز و متفاوت باشند. مثلا ممکن است خواندن یک کتاب مورد علاقه در محل خاصی از اتاق برای کودکتان بسیار جالب باشد یا دوش گرفتن، گوش کردن به یک موزیک و خوردن یک خوراکی موردعلاقه و سپس مسواک زدن به همراه آواز خواندن، دعا کردن، حرف زدن درباره اتفاقات روزانه و آداب بوسیدن و به آغوش گرفتن همگی می‌توانند بخشی از عادات خواب کودک شما باشند. حتما آداب خوابیدن را رعایت کنید زیرا این آداب برای کودکتان قوانین نانوشته‌ای خواهند بود که هم او را برای یک خواب آرام و بدون ترس آماده می‌کند و هم او را کودکی قانونمدار می‌کند.

      به طور معمول یک دوش آب گرم، کودک را برای خواب آرام آماده می‌کند. اما اگر احساس می‌کنید بعد از دوش گرفتن کودکتان پرانرژی و هشیار می‌شود این عادت خاص را کنار بگذارید.
      در اتاق کودک نخوابید و اگر کنارش دراز می‌کشید بعد از مدت کوتاهی بلند شوید. کودک نباید تصور کند که همیشه یک نفر باید در کنار او خوابیده باشد. یکی از دلایل ترس‌های شبانه کودکان این است که آنها ابتدا در آغوش پدر یا مادر به خواب می‌روند اما بعد در خواب احساس می‌کنند تنها مانده‌اند.
      برای کودک قانون تعیین کنید و انتظارات معقول داشته باشید. به او بگویید «امشب تو اتاقت می‌خوابی و هیچ عذر و بهانه‌ای قبول نیست». این روش بسیار کمک کننده است. مثلا یادآوری کنید که او دیگر به مدرسه می‌رود و شما از او توقع دارید تا هر شب در اتاق خوابش بخوابد. بگویید«حالا که اینقدر بزرگ شدی می‌تونی به یکی از عروسکات اجازه بدی تا کنارت بخوابه و تو مراقبش باشی.»
      در برابر گریه و زاری کودک تسلیم نشوید. اگر کودکتان گریه یا التماس کند و شما هم تسلیم شوید او برنده می‌شود. به او بگویید شما برای بوسیدن، به آغوش گرفتن و بحث و خواهش تمنای بیشتر بی‌حوصله و خسته هستید. اگر کودکتان به اتاقش بر نگشت بدون بحث او را به اتاقش ببرید. ضعف نشان ندهید و تسلیم نشوید. مطمئن باشید هر بار که تسلیم شوید او را برای حربه‌های بعدی آماده می‌کنید.
      حتی اگر خسته هستید و یا غرق خوابید، بلند شوید و کودک را به اتاق خودش بازگردانید. قانون را یادآوری کنید«تو باید تو اتاق خودت بخوابی». باید به خودتان، همسرتان و کودک کمی سختی بدهید. اگر چند شب روی قواعد خواب پافشاری کنید خواهید دید کودکتان چگونه برای خوابیدن استقلال پیدا می‌کند.

      جذابیت و آرامش  برای اتاق خواب کودک فراهم کنید
      ـ یک عروسک خرسی «مامان» یا «بابا» تهیه کنید و به او بگویید آنها مراقبش هستند.

      ـ پتو و ملحفه‌های زیبا تهیه کنید. اجازه بدهید کودک خودش پتویش را انتخاب کند.

      ـ برای شروع یک هدیه در نظر بگیرید. مثلا برایش یک مسواک جدید بخرید. اگر او توانست یک شب را تنها در اتاقش بخوابد صبح روز بعد یک جایزه کوچک به او بدهید.

      ـ یک مهمانی خواب برگزار کنید. به اتاق کودک بروید و در اتاقش قبل از خواب همگی یک خوراکی خوشمزه بخورید یا باهم آواز بخوانید. اجازه بدهید تا کودک در شب با اتاقش آشنا شود.

      ـ حتما قبل از خواب کودک را کمی به آغوش بگیرید و با جملات مثبت و تأکیدی آرامش کنید. ترس‌ها را از کودک دور کنید و یادآوری کنید که پدر و مادرش مراقب و محافظ او هستند و شب‌ها به اندازه روزها خوب و آرامش بخش هستند.

      نکات بیشتر
      ریشه ترس‌ها و نگرانی‌های کودک از تنها خوابیدن در اتاقش را جستجو کنید. از او بپرسید آیا از چیزی می‌ترسد؟چه احساسی در اتاق خوابش دارد؟ ترس کودکان از موجودات خیالی مثل هیولای شب می‌تواند یکی از دلایل ترس از تنها ماندن در اتاق خواب باشد. حتی کودکتان از تخیل آنچه در کتاب‌ها خوانده است، حیوانات جنگل مثل شیر و ببر و گرگ و شنیدن قصه‌های معمولی مثل شنگول و منگول و از دست دادن پدر و مادر دچار اضطراب شبانه و بدخوابی شود. همچنین سایه اشیا می‌توانند او را بترسانند. به همین دلیل شما باید دلایل ترس کودک از تاریکی و خواب را بفهمید و در گام بعدی ترس‌ها را از او دور کنید.
      *به او بگویید که حیوانات جنگل هرگز نمی‌توانند وارد اتاق خوابش شوند. هیولا واقعی نیست و اگر فکر می‌کنید بعضی از قصه‌های خیالی می‌توانند برداشت غلطی برای کودکتان ایجاد کنند آنها را نخوانید.
      شب‌ها قبل از خواب برای کودکتان شعر و ترانه بخوانید و یا اگر کودکتان قوه تخیل بالایی دارد و تحت تاثیر خیالاتش است از موجودات خیالی دوست داشتنی مثل ستاره یا پرنده و فرشته نگهبان حرف بزنید. آسمان پرستاره شب و نور ماه را نشانش بدهید و فانتزی‌های مثبت و خوب کودک را تقویت کنید و از غلبه خیر بر شر و پیروزی فرشته بر دیو داستان بگویید.
      ** اگر کودک از تاریکی شب می‌ترسد یک چراغ خواب روشن کنید و یک بار اشیا را در تاریکی نشانش بدهید تا او مطمئن شود در تاریکی اشیا تغییر نمی‌کنند یا چیزی کم یا اضافه نمی‌شود.
      **یک رایحه خوش می‌تواند برای کودک آرامش بخش باشد. از اسپری‌های خوش بو کننده هوا یا عودهای خوشبو استفاده کنید.
      **اگر کودکتان اسباب بازی خاصی دارد که دوستش ندارد و یا حتی از آن می‌ترسد، آن را کنار بگذارید. برای اینکه مطمئن شوید می‌توانید از کودک بپرسید از کدام اسباب بازی یا عروسکش می‌ترسد یا دوستش ندارد.
      **یک لیوان آب در کنار تخت کودک بگذارید یکی از بهانه‌های کودک برای بیرون امدن از اتاق خواب تشنگی است.
      ** قبل از خواب کودک را به دستشویی ببرید تا با آرامش بخوابد.
      ** ممکن است در پروژه جداسازی، کودک دچار شب ادراری نیز بشود. هرگز با عتاب و تحقیر واکنش نشان ندهید و این شرایط را تحمل کنید. حتما از او بپرسید که چرا شب جایش را خیس کرده است.
      **یک هدیه کوچک و مورد علاقه تهیه کنید و بعد از اولین شب موفقیت آمیز در مدرسه و در حضور دوستانش به کودک هدیه بدهید. تاثیر این روش بی نظیر است.
      **اگر ترس‌های کودک اغراق آمیز و نامعقول است پیش از برنامه ریزی برای جدا سازی با کمک یک روان پزشک و روانشناس کودک، ابتدا دلایل ترس را بشناسید و درمانش کنید.
      **هرگز دو مورد خاص که می‌توانند برای کودک بحران ساز باشند را همزمان اجرا نکنید. ابتدا باید از آرامش روحی و حساسیت‌های عاطفی کودک مطمئن شوید و سپس قدم‌های بزرگ و تاثیرگذار را بردارید.

      منبع
  • دخترم موقع خواب پاهاشو به هم میماله
    • پرسش:
      من دختری دارم هفت ساله که از نهیا ده ماهگی وقتی که میخوابید پاهاشو می مالید به هم.از چند پزشک پرسیدم گفتن مشکل خاصی نیست.تا الان که هفت ساله شده هر بار به نحوی حواسشو پرت میکردم اما الان بزرگ شده تا چند وقت پیش حس کردم وقتی خوابه هم ناخود آگاه این حرکتو میکنه تا اینکه مربی مهدش گفت تو‌مهدم این حرکتو میکنه.به نظر خودم خودارضایی است.چون وقتی کوچیکم بود و این حرکتو می کرد عرق می کرد و قرمز می شد و نفسش هم‌تند میشد.الان خیلی نگرانم تورو خدا بگید باید چی کارکنم؟؟ممنون
      پاسخ:

      مسئله ی خود ارضایی بسیار پارامتر پیچیده است و ما نمی توانیم به این راحتی برچسب بزنیم. و آن نیاز به بررسی دارد.

      اما نکته ی که اشاره کردید گفتید احساس کردم به صورت نا خود آگاه حرکت رو میکنه . که آنچه در ناخود آگاه ما باشد ریشه در گذشته دارد و باید مسائل به وجود آمده در گذشته بر رسی و عامل را دریافت و حل کرد . نکته ی دیگر اینکه در ناخود آگاه باشد دیگر خود ارضایی نیست . خود ارضایی عملی است که کاملا آگاهانه صورت می گیرد و فرد از وضعیت جسم بیرونی و درونی و روانی خود کاملا آگاه است.

      علائمی که شما می گید سن را مشخص نکردید و باید در کنار آن عوامل قبل و بعد از آن وضعیت هم وجود داشته باشد تا بتوان تحلیل درستی ارائه داد.

      منبع
  • دخترم مسئولیت‌پذیر نیست
    • پرسش:
      من در خیلی از مواقع سعی می کنم که مسئولیت به دخترم بدهم ولی او انجام نمی دهد به عنوان مثال از او می خواهم که اتاقش را خودش مرتب کند و روتختی اش رابیندازد،لباسهایش را سر جایش بگذارد، ولی او این کارها را نمی کند.من در برابر این بی توجهی او باید چه عکس العملی انجام دهم. لطفا راهنماییم کنید.
       
      پاسخ:
      مادر عزیز  برای این کار دستورات را به صورت بازي در آوريد مثلاً : چقدر طول مي كشه رختخوابت را مرتب كني؟ فكر مي كني تو زودتر مي توني لباسهايت را توي كمد بگذاري يا مامان غذا درست كنه ؟
      4. رفتار كودك ( نه خود كودك ) را مورد تشويق يا انتقاد قرار دهيد. به جاي اين كه بگوييد : حالا بچه خوبي شدي . به او بگوييد : چقدر خوب است كه آرام نشسته اي . يا بگوييد چقدر مرتب لباسهايت را تميز نگه داشته اي .
      5. پاداش و تشويق هاي شما برنامه ريزي شده نباشد. نبايد بگوييد : اگر رختخوابت را جمع كردي تو رو پارك مي برم . بلكه بدون اعلام قبلي باشد و بعد از پاداش دادن بگوييد به خاطر فلان كارت ما شما را به پارك برديم .
      6. تا زماني كه رفتار جديد نيازمند پشتيباني است به تشويق ادامه دهيد، اما آن را كم كم كه به تثبيت رفتار مورد نظر مي رسيد نسبت به آن رفتار كم كنيد .
      7. از جنگ قدرت با كودك خود بپرهيزيد .
      8. رفتار هاي نادرست او را ياد آوري نكنيد.
      9. از داد و فرياد استفاده نكنيد .
      پس به كودك خود احترام بگذاريد و از امر و نهي صرف پرهيز كنيد. به آنها حق سخن گفتن بدهيد، دليل مقررات را توضيح دهيد و منظورتان را به روشني بيان كنيد . ضمناً برخي از اوقات فراغت كودكتان را با ارتباط و رفت و آمد با ديگران و همسايه ها بايد پر كنيد. با اطرافياني كه با شما هم سطح هستند و خانوادهاي سالمي مي باشند كه تاثيرات منفي براي كودك شما ندارند رفت و آمد داشته باشيد. با همكاران و دوستان خود در ارتباط باشيد خصوصا آن دسته از خانوادهايي كه كودك هم سن كودك شما دارند.
      در آخر متذکر میشوم که کودک مسئولیت پذیر باید الگوی مسئولی هم داشته باشد پس بیشتر در نظم خود و همسرتان دقیق شوید حتما یکی از والدین الگوی بی نظمی را در خانه دارد مثلا زمانی که از بیرون امده و لباس را درآورده و روی دسته مبل می اندازید…
      منبع
  • دخترم با همه دعوا می‌کنه
    • پرسش:
      یه دختر 1 سالو هفت ماه دارم  کلا با همه دعوا داره،اگه کسی چیزی بهش بگه اخم میکنه و طرفو دعوا میکنه  عصبانی هم که میشه همش چنگ میندازه ،اصلا موقع خوتب هم همش داره  با ناخنش ریز ریز چنگ میندازه کلافه ام کرده ،،بعضی اوفگقات هم بعد چنگش میاد بوس میکنه،مثلا یه بچه عادی داره از بغلش رد میشه میگیره میزنه،تو خونه هم هیچ مشکلی نداریم محیط خونه شتد و آروم ،لطفا راهنمایی کنید
       پاسخ:
      مادر گرانقدر مهم ترين كار در بر طرف كردن مشكلات رفتاري كودكان، برقرار كردن ارتباط عاطفي با كودك مي باشد. ممكن است بگوئيد هر مادري فرزند خود را دوست دارد و به او عشق مي ورزد؛ بله اين مطلب درست است اما منظور من رعايت كردن نكات ريزي است كه ممكن است از ديد شما مخفی بماند. ارتباط عاطفي با كودك نقش پلي بين شما و كودكتان را دارد. تا زماني اين پل بين شما و كودك ايجاد نشده است، تلاش هاي تربيتي شما فايده اي ندارد و به هيچ نتيجه اي نمي رسد. پس در اولين گام بايد تلاش كنيد كه اين پل بين شما و كودكتان بر قرار شود؛ با روش های زیر :
      1. با كيفيت ترين زماني را كه در آن حوصله ارتباط و بازي با كودك خود را داريد انتخاب كنيد؛ با كودك خود گفتگو كنيد و همراه او بازي مورد علاقه او را انتخاب كنيد؛ در طول روز در طول زماني كه انتخاب كرده ايد (با کیفیت ترین زمان)، با كودك خود بازي كنيد. (حداقل يك ساعت)؛ شايد اين مطالب به نظر شما ساده بيايد اما در حل مشكلات كودكان، اين تكنيك كارايي زيادي دارد.
      2. زماني كه كودكتان شروع به چنگ زدن مي كند، صبور بوده و زود از كوره در نرويد. از چنين فرصت هايي براي آموزش كودك خود بهره گيريد. با آرامش با او صحبت كنيد و به او بگوئيد چگونه براي به دست آوردن خواسته هاي خود بايد عمل كند.
      3. كودكان از نوع برخورد اطرافيان، واكنش بعدي را انجام مي دهند؛ بنابراين شايسته است گاه در مقابل برخي از رفتارها و واكنش هاي او بي تفاوت باشيد تا آن رفتار در وي خاموش گردد؛ زيرا چه بسا توجّه شما خود به خود باعث تقويت رفتار در كودك گردد. به عنوان مثال وقتي كودك مي بيند شما در برابر چنگ زدن او برآشفته شديد تازه ياد مي گيرد كه براي آشفته شدن شما بايد چه كند.
      4. زمينه بروز اين گونه رفتارها را در فرزند خود كاهش دهيد. به عنوان مثال اگر تجربه نشان داده مثلاً زماني که با تندي با او برخورد مي شود او دست به چنگ زدن مي زند، سعي كنيد خود و ديگران چنين رفتاري با او نداشته باشيد.
      5. با توجّه به موقعيّتي كه او اقدام به چنگ زدن مي كند، سعي نماييد در برخي از مواقع از روش محروم سازي به جاي تنبيه كلامي و رفتاري براي كاهش رفتار نادرست فرزند خود بهره گيريد. به اين صورت كه پس از اقدام وي به چنگ زدن به او اجازه ندهيد با اسباب بازي هایش بازي نمايد. به او توضيح دهيد كه چرا او را از اسباب بازي هايش محروم شده است. او را از اسباب بازي هايش دور كنيد تا مهلت يابد كه دريابد چرا او را از اسباب بازي هايش، دور نموده ايد ( براي مدت زياد او را از اسباب بازي ها دور نكنيد؛ زيرا در اين صورت فراموش مي كند كه چرا چنين رفتاري با او داشته ايد). به وي بگوييد كه اگر به شما قول دهد كه ديگر اين كار را تكرار نكند او را به محل بازي بر مي گردانيد.
      6. در انتخاب‌ فيلم و كارتون نيز دقت‌ نموده و شرايطي‌ فراهم‌ آوريد تا فيلم و کارتونی‌ كه مناسب‌ سن‌ وي‌ نيست را نبيند.
      7. يكي از دلايل تكرار رفتار پرخاشگرانه اين است كه كودك به اين نتيجه مي‌رسد كه نه ‌تنها رفتار پرخاشگرانه‌اش منجر به پيامد بدي نمي‌شود بلكه تقويت هم مي‌شود. مثلاً والدين گاهي چون حوصله سر و صدا و داد و فريادهاي كودك خود را ندارند يا از رفتارهاي پرخاشگرانه او مي‌ترسند، هنگام بروز رفتار پرخاشگرانه از سوي كودك سريع او را به خواسته‌اش مي‌رسانند تا او را آرام كنند، در نتيجه كودك ياد مي‌گيرد براي رسيدن به خواسته‌اش پرخاشگري كند. گاهي هم كودك تنها براي جلب توجه والدين به خود و قراردادن خود در كانون توجه خانواده پرخاشگري مي‌كند و والدين نيز بدون آنكه متوجه باشند با توجه به او (توجه مثبت مثل دلسوزي كردن) او را به خواسته‌اش مي‌رسانند و به اين ترتيب احتمال اينكه در دفعات بعد براي جلب توجه والدين، پرخاشگري كند را افزايش مي‌دهند. پس بايد مراقب باشيد كه با رفتار خود موجب تقويت رفتار منفي در او نشويد.
      8. اگر بد رفتاري‌ كودك نشانه اعتراض وي است، به او و اعتراضش گوش دهيد؛ زيرا گاه بدرفتاري‌ در بچه ها نشانه اعتراض آنهاست. اين نوعي رفتار تلافي جويانه است كه برخي از كودكان در پيش مي گيرند؛ زيرا احساس مي كنند فقط با اينگونه رفتارها است كه مي توانند نارضايتي خود را نشان دهند.
      9. در موارد عدم چنگ زدن ، رفتارهاي مثبت كودك مورد تشويق و توجه قرار گيرد. جهت تقويت رفتارهاي مثبت مي توان از جدول رفتاري و امتياز دادن بهره برد .البته با توجه به سن او بايد بيشتر بصورت ديداري باشد تا بتواند بفهمد؛ يعني قرار گرفتن و بالا رفتن امتيازات را ببيند.
      10. در مخالفت هاي خود با كودك ، دقت داشته باشيد كه پاي « نه گفتن » خود بايستيد تا كودك تصميمات را جدي بگيرد. جديت و قاطعیت شما ، آرامش و امنيت را براي كودك به ارمغان مي آورد. البته منظور ما از قاطعيت به موقع ، خشونت و ديكتاتوري در برابر فرزند نيست. (در تربيت او كم نه بگوئيد اما محكم)
      11. آنچه مي گوييد واقعي و درست باشد. مثلاْ اگر بچه كار خوبي انجام داد و به او قول هديه داديد ، بايد سر موقع هديه اش را به او تحويل دهيد. اين كار باعث مي شود كه فرزند روي حرف والدينش حساب باز كند و براي تقويت رفتارهاي خود و جلب رضايت پدر و مادرش، تمام تلاش خود را به كار گيرد. اما اگر به او قول دهيد و در عمل به قولتان ، سستي به خرج دهيد ، كودك به حرفتان اعتماد نمي كند و كم كم نسبت به انجام كارهاي مفيد و خوب بي رغبت مي گردد. در مقابل اگر بچه كار اشتباه و عمدي را انجام داد و او را تنبيه محروميتي كرديد، بايد حتماْ تنبيه محروميتي خود را عملي كنيد. اگر اين كار را نكنيد ، كودكتان اين برداشت را مي كند كه انجام كارهاي اشتباه، تنبيهي را برايش به همراه ندارد و تنبيه هاي ذكر شده توسط والدين ، هرگز عملي نخواهد شد.
      12. اگر هم كودك شما عصباني و خشمناك شد، شما در برابر او عصباني نشويد و راهکارهایی که در بالا ارائه شد را پیاده کنید.
      منبع
  • دخترم هر وقت می‌خواهد بخوابد باید من کنارش بخوابم
    • پرسش:
      دختری 9 ساله دارم وحدود 3 سال هست به دلیل اینکه منزلمان کوچک تر شده ویک خوابه هست کنار من ( مادر) میخوابد ولی این حالت تبدیل به وابستگی شده هیچ کجا به من زیاد وابسته نیست به جز خوابیدن هر وقت میخواهد بخوابد من باید کنارش باشم خیل نگران هستم موقعیت منزل به شکلی نیست که جای خواب دیگری برایش درست کنم خواهش میکنم راهنمایی کنید
      پاسخ:

      ببینید جای خواب با توجه به شرایط و امکانات باید اصولی انجام شود آنچه در شرایط کنونی شما خیلی مهم است که می توانید روی آن برنامه ریزی بکنید این است که دختر شما در رختخواب شما نخوابد یعنی اینکه تشک ، بالش ، پتوی ایشان از شما جدا باشد .

      نکته ی بسیار مهم نشیوه ی عملکرد و اجرای آن است . که برای این برنامه باید بسیار کند و با حوصله و علمی عمل کنید کهه به واسطه ی آن آسیب دیگر به وجود نیاورید. به فرزند نمی گویید که از فردا قرار است این کار را بکنیم . تو دیگه بزرگ شدی زشت که پیش ما بخوابی و…

      اطرافیان را نسبت به این موضوع آگاه نمی کنیم که حساسیت موضوع زیاد شود. در موقعی که در جایی هستیم روی این موضوع پا فشاری نمی کنیم .

      بازهم تاکید می کنم حرکت بسیار کند باید باشد . از حالا تا شروع سال تحصیلی زمان را حساب کنید . برانمه ریزی دقیق و تداوم دار باشد . حساسیت در خود و فرزند و اطرافیان به وجود نیاورید. به عنوان مثال برای شروع همینکه دوتا متکا بگذارید کفایت می کند . بقیه مراحل چون اطلاعات کافی نیست و در هر شخص با دیگری فرق است . نمی نوان بیان کرد و برای یک برانامه علمی نیاز به شرایط خواب فرزند ، وضعیت خواب در طول شبانه روز ،وضعیت بیدار شدن و یک سری اطلاعات دیگر است . که در دست نیست.

      منبع
  • پسرم عادت کرده اشیاء را پرت می‌کند
    • پرسش:
      پسرم 1.5 ساله است . هرچی که  دستش  میاد  رو پرت  میکنه. به سمت تلویزیون  یا  صورت  افراد. پدرش  خیلی  عکس العمل  نشون  میده  از داد و تذکر تا  تنبیه و … ولی تاثیری  نداشته . اخیرا  اشیا رو پرت میکنه  و پدرشو  نگاه  میکنه  تا ببینه  کی  دعواش  میکنه . چند لحظه گریه میکنه  و بعد  دوباره  ادامه  میده  به همون کار. من به پدرش  میگم  دعوا کردنت  بی اثر شده  ولی هر دو به کارشون  ادامه  میدن. راهنمایی  بفرمایین  چه روشی  باید پیش  بگیریم . ممنون
       
      پاسخ:
      مادر عزیز تا جائیکه پرت کردن اشیاء توسط کودکتان خطری برای اطرافیان ایجاد نمی کند، نباید او را سرزنش و یا تنبیه کنید. متوقف کردن کودکتان از پرت کردن اشیاء به اطراف در این سن تلاش بیهوده است. به جای اینکه او را متوقف کنید سعی کنید به او یاد بدهید که چه چیزهایی را می تواند پرت کند و چه چیزهای را نباید پرت کند. اگر تعداد وسایلی که به او اجازه می دهید پرت کند زیاد باشد، او سریع تر یاد می گیرد که چه چیزهایی را نباید پرت کند. او را به پرت کردن چیزهای بی خطر تشویق کنید، مثلاً در منزل تعدادی توپهای فرم فومی یا پارچه ای تهیه کنید و با یکدیگر توپ بازی کنید و یا اگر به خرید می روید از او بخواهید خرید شما را داخل چرخ بیاندازد، او از اینکه به او اجازه دهید که خورده سنگهای کنار جوب را داخل جوب پرت کند بسیار لذت می برد. به این ترتیب او کم کم یاد می گیرد که پرت کردن چیزهای مناسب در زمان و مکان مناسب اشکال ندارد. اگر او چیزی را پرت کردکه نباید می کرد بعنوان مثال قاشق غذاخوریش را، به او تذکر بدهید قاشق برای پرت کردن نیست، وقتی غذایت را تمام کردی می توانی توپت را پرت کنی و بعد از غذایش به او توپ بدهید تا پرتاب کند. در صورت ایجاد ریخت و پاش بر اثر پرتاب اسباب بازی هایش از او نخواهید که آنها را جمع کند بلکه با کمک همدیگر مرتب کنید.
      در صورتی که کودک شما از روی عصبانیت به سوی کودکان و یا افراد دیگر چیزی را پرت کرد، در این صورت بهترین کار این است که در صورت امکان، هر چند بار اول او را نادیده گرفته و به او محل نگذارید. زیرا اگر کودک بداند که می تواند با پرت کردن اشیاء به سوی دیگران توجه شما را جلب کند، حتماً این کار را تکرار خواهد کرد. اما اگر دیدید که او این کار را تکرار می کند و یا باعث ایجاد ناراحتی و درد در کودک دیگری می شود در این صورت بلافاصله او را از محیط دور کرده و با آرامش ولی قاطع به او بگویید «کاری که کردی درد داشت نباید این کار را بکنی».
      اینکه او را از محیط دور می کنید به او مهلت می دهد که فکر کند چرا از زمین بازی و یا جاییکه داشته لذت می برده دور شده است و اگر هر بار که او از روی عصبانیت چیزی را پرت کرد همین کار را تکرار کنید، او می داندکه برای چه از بازی دور شده است و به احتمال بسیار زیاد دست از پرتاب اشیاء به سوی هم بازیهایش بر می دارد. البته به یاد داشته باشید که برای مدت زیاد او را از محیط دور نکنید در غیر این صورت او فراموش می کند که چرا از بازی کردن دور نگه داشته شده است. در حالی که به او توضیح می دهید جرا او را از محیط دور کرده اید حتما از او تعریف هم بکنید طوری که گفتۀ مثبت و منفی شما پشت سر هم باشد. مثلا می توانید بگویید” تو که آنقدر بچۀ خوبی هستی این کار را نمی کنی. پرت کردن کار بدی است”.
      منبع
  • دخترم وقتی نه می‌شنوه سریع عصبانی می‌شه
    • پرسش:
      دختر بچه 3ساله ای دارم که خدا رو شکر از نظر هوشی خیلی خوب و باهوشه اما مشکل من با عصبانیتش هست درموقع نه شنیدن سریع عصبانی میشه جیغ میزنه و حتی جدیدا چندتا حرف بد هم یاد گرفته که بکار میبره با تشویق و جایزه دادن و حتی  محروم کردنش از کارهای دل خواهش هم نتونستم کنترلش کنم موندم چیکار کنم دیگه کلافه شدم حدودا شش ماهه که اینطوری شده خواهشا کمکم کنید؟؟
      پاسخ:

      سنين 3 تا 4 سالگي را آغاز پرخاش‌گري كلامي در کودکان می باشد. در اين ميان نقش والدين بيش از پيش در ترك اين عادت مؤثر است، چرا كه هرگاه او بفهمد از طريق عصباني شدن به خواسته‌هايش مي‌رسد و مي‌تواند توجه بسياري را به خود جلب كند و اضطراب در والدين به وجود بياورد، خشم خود را تکرار می نماید. علل پرخاش‌گري، بسته به نوع شخصيت فرد، متفاوت است، اما مهم‌ترين علل پرخاش‌گري عبارتند از علل جسماني، ناكامي، رفتار متضاد والدين و غيبت‌هاي طولاني آنها است.
      بچه‌هايي كه از نظر جسماني مشكلاتي مانند كم‌كاري يا پركاري بعضي غدد، مشكلات بينايي يا كم‌خوني دارند، آمادگي بيشتري براي پرخاش‌گري دارند. همچنين وقتي كودك تمايل به چيزي دارد، ولي مانعي باعث مي‌شود كه به خواسته خود نرسد، انسان يك سري نيازهايي دارد كه اگر مانعي براي ارضاء نيازهاي واقعي او به وجود بيايد، زمينه براي پرخاش‌گري او مهيا مي‌شود. گاهي كودكان، پرخاش‌گري را از والدين، دوستان و فيلم‌هايي كه مي‌بينند تقليد كرده و ياد مي‌گيرند.
      رفتار متضاد والدين زمينه‌ساز بروز پرخاش‌گري می باشد: براي مثال، پدري كه دستور مي‌دهد و مادر برخلاف آن دستور عمل مي‌كند و بالعكس و همچنين غيبت‌هاي طولاني والدين، عاملي براي پرخاش‌گري كودكان‌شان است.
      قبل از هر چيز بايد كودك از نظر جسمي چكاپ كامل شود تا اين اطمينان حاصل شود كه از نظر جسمي و غدد مشكل خاصي ندارد.
      و سپس نبايد اجازه داد پرخاش‌گري و خشونت در كودك تثبيت شود و به صورت عادت درآيد، كودك اگر دريابد كه با اين شيوه عمل مي‌تواند موفق شود، هرگز تن به مصلحت نخواهد داد و احساس خواهد كرد كه از طريق پرخاش‌گري مي‌تواند به خواسته‌اش برسد.
      در موقع پرخاش‌گري نبايد بر سر كودك داد كشيد: اين امر ممكن است اثري فوري داشته باشد، ولي در درازمدت كاري بيهوده است، چراكه كودك با والدين لج كرده و درصدد عصباني كردن آنها برمي‌آيد.
      منبع
  • پسرم در مهمانی‌ها بد اخلاقی می‌کند
    • پرسش:
      پسر هفت ساله ای دارم که در خانه آرام است ولی اگر با هم به مهمانی برویم یا مهمان خانه امان بیاید عوض می شود.با صدای بلند فریاد میزند ،گریه می کند ،نسبت به پدرش شدیدا پراخشگر می شود،اجازه نمی دهد با کسی حرف بزنیم.چه باید کرد؟
      پاسخ:

      به نظر می رسد شما دراقتدار ومدیریت  خود دچار تزلزل شده اید؟!!! زمانی که کودک شما آرام است رفتارهای درست اورا تشویق کنید و برنامه ای با نظر ومشارکت خودش برای مدیریت رفتارنامناسبش تنظیم کنید. دراجرای قرارداد قاطعیت داشته باشید و قوانینی را وضع کنید که بتوانید عمل کنید . از کتاب چگونه با کودکم  رفتارکنم  (انتشارات مروارید)کمک بگیرید. قاطع وخونسرد باشید.
      منبع
  • فرزندم برای بدست آوردن هر چیزی جیغ و داد می‌کنه
    • پرسش:
      کودک دو سال و دو ماهه ای دارم که فوق العاده باهوش است فراگیری خیلی قوی دارد و بینهایت کنجکاو..شیطنت بسیار داره چون قدرت تمرکز خوبی داره احتمال اینکه پیش فعال باشه خیلی  کمه ولی سر هر مسعله ای لجبازی میکنه حرفهای زشتی که معنیشو نمیدونه و از بچه های دیگه یاد گرفته را مدام تکرار میکنه با اینکه در صورت گریه و بهانه جویی خواسته اش را به هیچ عنوان بر آورده نمیکنم باز برای بدست آوردن هر چیزی جیغ و داد میکنه ساعات خواب کمی دارد من واقعا کلافه شدم نمیدونم چطور باهاش برخورد کنم اصلا و ابدا روی حرف کسی حساب نمیکند و کار خودش را میکنه هر کسی که میبینتش متعجب میشه از هوش و استعدادش ولی بی ادبی و بهانه جویی و لجبازیش من و پدرش را شرمنده میکنه تو جمع..لطفا کمکم کنید من واقعا احتیاج به ای کمک دارم …ممنون
      پاسخ:

      بسیاری از رفتارهای کودک همانطور که خودتان اشاره کردید ازراه یادگیری کسب میشود بنابراین الگوی عملی خوبی برای کودکتان باشید. برای جلوگیری از لجبازی کودک  چند نکته رابخاطر داشته باشید:  تنبیه، فشار، اجبارو مقایسه کردن کودک با هم تایش رافراموش کنید. درامور ریز کودک مداخله نکنید.  حق انتخاب وتصمیم گیری برای این کودکان باهوش مانند آرامبخش عمل میکند. هنگام استفاده ازکلمات ناشایست تا آنجا که امکان دارد توجه خود را حذف کنید ونادیده گرفتن این رفتار کمک به خاموشی آنها به مرور زمان میکند. شکار لحظه ها مهارتی است که شما وپدر باید داشته باشید ورفتارهای خوب هرچند خیلی کوچک وی را ببینید وتشویق کلامی کنید. کتاب چگونه  با کودکم رفتارکنم  انتشارات مروارید  دراین مسیر کمک خوبی به شماست. پر توان باشید.
      منبع
  • فرزندم از هیچ غذایی خوشش نمی‌یاد
    • پرسش:
      فرزندم اصلا غذا نمیخوره و نسبت به دوستانش خیلی ریزه و از هیچ غذای خوشش نمیاد و شب خیلی بد میخوابه و همیشه خسته است و خیلی زود رنجه و خجالتیه اما توی خونه خیلی پر جنبو جوشه. از وقتی که خواهر زادم به دنیا اومده پر خاشگری میکنه.
      پاسخ:
      دوست عزیز،قبل از هرچیز معاینه وآزمایشهای اولیه  توسط پزشک  متخصص کودک به ما کمک میکند که نگرانی از اختلالات هورمونی را حذف کنیم. درمرحله بعد بررسی رابطه والدین با کودک ضروری است.یکی از دلایل خجالتی بودن کودکان عدم اعتماد به نفس  میباشد. پرخاشگری کودک در حضور کودک دیگر دلیل براحساس عدم امنیت  وشاید حسادت ازتوجهی که نیازمند آن است ومتاسفانه به طور صحیح دریافت نمیکند باشد. در صورت داشتن  اطلا عات  صحیح ازنوع رابطه پدر ومادر با کودک میتوان توضیح دقیقتری ارائه داد
      منبع
  • دخترم موقع تماشای تلویزیون پاهاشو به هم فشار میده
    • پرسش:
      دختر۶,۵ساله دارم،که نزدیک هشت ماهه عادتی داره که بیشتر موقع خواب یا تلوزیون دیدن پاهاشو به هم فشار میده به حدی که عرق ریاد میکنه و نفس نفس میزنه،سعی میکنم حواسشو پرت کنم،ولی فایده ای نداره و باز ادامه میده،گاهی تو جمع اینکارو میکنه،چکار کنم،پیش مشاور رفتم میگه به روش نیار،!حواسشو پرت کن،ولی اوایل که این کارو میکرد من اشتباه کردم و ترسوندمش،گفتم این کار بدیه و ممکنه دیگه نتونی ادرار کنی،ولیجدیدا وقتی میگه مامان پامو به هم فشار میدم اصلا موضوع رو عوض میکنم،اگه این عادت تا کی ادامه پیدا کنه مشکل سازه،راهنمایم کنید ممنون
      پاسخ:

      خانم عزیز، به خاطر داشته باشید حذف این عادت یک شبه  صورت نمیگیردونیاز به صبوری داردوپشتکار.رفتار نادیده گرفتن باقهر کردن وبی محلی متفاوت است.نادیده گرفتن درصورتی موثر است که شما باتنش زیاد وفشار روانی آن را انجام ندهید.رفتار رانادیده بگیرید نه خود کودک را . به محض انجام عمل مغایر اورا تشویق کلامی یا نوازش کنید.درصورت امکان جای خواب او یا جای تلویزیون نگاه کردن اورا تغییرات کوچک وجذابی بدهید (خرید ملافه جدید،گذاشتن صندلی جدید برای تماشای تلویزیون ،تهیه سی دی های کارتون  جذاب و…)تا تکرار عادت کمرنگ شود.موفق  میشوید.
      منبع
  • فرزندم برای رسیدن به‌خواسته‌اش جیغ می‌زند
    • پرسش:
      دخترم دو سال وهفت ماه دارد  ،وبا اینکه کامل میتواند صحبت کند وقتی چیزی بر خلاف میلش باشد یا خواسته ای  داشته باشد که به ان نرسد مکرر جیغ میزند در این مواقع باید چه رفتاری داشته باشم؟معمولا وقتی خواسته ای دارد باصدای بلند عنوان میکند ،در مواقعی که به مشکل میخورد بجای تلاش برای حل مشکل گریی میکند وباجیغ کمک میخواهد  مثلا هنگامیکه نمیتواند جورابش را دراورد گریه میکند وجیغ میزند برای مقابله با این رفتار چه باید کرد ؟

      پاسخ:

      دوست عزیز ،در واقع اکثرکودکان ،2 تا 5ساله هر از گاهی به درجات متفاوتی کنترل خود را از دست داده و شروع به بدرفتاری هایی نظیر گریه و زاری ،جیغ و فریاد زدن ،پای به زمین کوبیدن و یا خود را به زمین انداختن می کنند .اساسا بدخلقی نوعی رفتار ناپخته در برابر خشم و عصبانیت است و کودکان در در حالت دست به چنین واکنشی می زنند :
      -ابراز ناراحتی یا مقاومت در برابر ناتوانی یا بی میلی در انجام کاری
      – تاکتیکی برای به دست اوردن و رسیدن به خواسته خود.
      به صورت کلی در مواجهه با بد خلقی کودک بایستی قبل از هرچیز دو مسله مهم را همیشه به خاطر سپرد
      1-خونسردی خود را حفظ کنید،مهم ترین الگوی تربیتی کودکان شما هستید و اگر شما نتوانید عصبانیت خود را کنترل کنید چگونه انتظار دارید او از شمابیاموزد.
      2.هرگز تنبیه فیزیکی نکنید و کودک را سرزنش یا توهین نکنید.
      با توجه به اینکه فرزند شما در دوره سنی مهمی قرار دارد و نوع رفتار شما بسیار اثر گذاراست ،در صورت تمایل می توانید از پکیج اموزشی راهکارهای مقابله با لجبازی کودکان ،اینجانب ،که یا به صورت کارگاه برگزار میشود و یا به صورت جلسات مشاوره استفاده نمایید.
      منبع
  • برادر زادم دستشویی نمیره
    • پرسش:

      برادرزاده ای 6 ساله دارم که به علت جدایی برادرم از همسرش با خانواده پدرم زندگی میکنه.وقتی ادرار داره دستشوییمیره. اما وقتی مدفوع داره دستشویی نمیره و میگه میترسم و توی شورتش میریزه.از یک ماهگی با پدر و مادرم زندگی کرده و اصلن مادرشو ندیده و الان فکر میکنه مادرش مرده چون مادرش هیچ وقت نخواسته اون رو ببینه.

      پاسخ:

      بی اختیاری مدفوع گاهی خشم پنهان شده کودک  نسبت به والدین و اطرافیان است و جدایی والدین این مسئله را تشدید می کند برای بررسی بیشتر ارجاع به روانشناس بالینی توصیه میشود . وضیت ابتلای کودک به یبوست هم  بررسی شود

      ﻧﮑﺎﺗﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ :
      * ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺍﻧﻦ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺣﺘﯽ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ ﻧﯿﺰ ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻋﻤﻞ ﺩﻓﻊ
      ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺷﻠﻮﺍﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﺜﯿﻒ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ۳ – ۲ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ
      ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻫﻢ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﺪﻟﯿﻞ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ،
      ﻫﯿﺠﺎﻥ ﯾﺎ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ.
      * ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻣﯽ­
      ﺷﻮﻧﺪ ، ﻫﯿﭻﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺯﺩﻩ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻋﻤﻞ ﺩﻓﻊ ﻏﯿﺮﺍﺭﺍﺩﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻧﮑﻨﯿﺪ
      ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩ ﺑﺎﺷﯿﺪ.

      ﺭﺍﻫﮑﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻭﺿﻊ ﮐﻮﺩﮎ :
      ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺷﻮﺩ. ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺩﺭ ﭘﯽ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺣﺘﺒﺎﺱ
      ﻣﺪﻓﻮﻉ، ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺩﻩ ﺑﺰﺭﮒ ، ﺿﻌﻒ ﻣﺎﻫﯿﭽﻪﻫﺎﯼ ﺭﻭﺩﻩ ﺑﺰﺭﮒ ، ﮐﻢ ﮐﺎﺭﯼ ﺗﯿﺮﻭﺋﯿﺪ،
      ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭﯼﻫﺎﯼ ﻣﺎﺩﺭﺯﺍﺩﯼ، ﻧﺸﺎﻧﮕﺎﻥ ﺭﻭﺩﻩ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﭘﺬﯾﺮ، ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺟﺬﺏ ﺭﻭﺩﻩ ﻭ … ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

      ﺍﺯ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﯿﺪ. ﮐﻪ ﻃﺒﻖ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﺰﺷﮏ ﺍﺯ ﻏﺬﺍﻫﺎﯼ
      ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻓﯿﺒﺮ ﺯﯾﺎﺩ ﻭ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯼ ﻣﻠﯿﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ.

      ﺑﺮ ﺗﺮﺱﻫﺎﯼ ﺗﻮﺍﻟﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﯿﺪ. ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺩﺭﺩ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﯾﺒﻮﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺭﮊﯾﻢ
      ﻏﺬﺍﯾﯽ ﻭ ﺩﺍﺭﻭ ﺭﻓﻊ ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺮﺱ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﺤﺚ ﺷﻮﯾﺪ .

      ﺍﺯ ﭘﺲ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﻭ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﯽ ﮐﻮﺩﮎ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺁﯾﯿﺪ . ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼﻭ
      ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﯿﺪ. ﺭﻭﺷﻬﺎﯼ ﺗﺤﺴﯿﻦ ، ﻧﺎﺩﯾﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ، ﻣﺤﺮﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻮﻗﺖ
      ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﻣﻔﯿﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﮐﻮﺩﮎ ﺩﺭ ﺗﻮﺍﻟﺖ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺑﺪﻫﯿﺪ ﺍﺯ ۳۰ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺷﺮﻭﻉ
      ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ۶۰ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ ﻭ ﻃﯽ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ.

      ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻮﺍﻟﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍﻣﻨﻈﻢ ﮐﻨﯿﺪ . ﻣﺜﻼ : ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺻﺒﺢ ﻭ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﻇﻬﺮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯﻣﺪﺭﺳﻪ
      ‏( ﺩﺭ ﺣﺪ ۱۵ – ۱۰ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ‏)
      ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﯿﺪ. ﻋﻤﻞ ﺩﻓﻊ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻧﮕﺬﺍﺭﯾﺪﻭ ﺭﮐﻮﺩﮔﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ
      ﮐﻨﯿﺪ. ﺍﮔﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻣﺘﻮﺍﻟﯽ ﺷﻠﻮﺍﺭﺵ ﺭﺍ ﮐﺜﯿﻒ ﻧﮑﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﻫﯿﺪ ﺑﻌﺪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ
      ﺑﻪ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ، ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ، ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ، ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﻭ… ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﺭﮐﻮﺭﺩﮔﯿﺮﯼ
      ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺭﺍ ﮐﺜﯿﻒ ﮐﺮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﻭ ﺭﮐﻮﺭﺩ ﮔﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﯿﺪ .

      ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﺜﯿﻒ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ، ﺑﺎ ﮐﻮﺩﮎ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﯿﻢ. ﺧﻮﻧﺴﺮﺩ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﻏﺮ ﻧﺰﻧﯿﻢ ﻭ
      ﻋﻠﯽ ﺭﻏﻢ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﮐﻮﺩﮎ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﯿﻢ.

      ﺻﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﯿﺪ. ﺍﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﮐﻮﺩﮎ ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺭﻭﻧﺪ ﺑﻬﺒﻮﺩﯼ ﻣﺎﻩﻫﺎ
      ﻃﻮﻝ ﺑﮑﺸﺪ ﻭ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﻮﯾﺪ ﮐﺎﺭﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﯿﺪ .

      ﭘﯿﺸﮕﯿﺮﯼ :
      ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﯾﺒﻮﺳﺖ ﻣﺰﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽﻫﺎ ﺑﮑﺎﻫﺪ ﻭ ﻃﻮﻝ ﻣﺪﺕ ﺩﺭﻣﺎﻥ
      ﺭﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﻭ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻋﺎﺩﺕ ﺗﻮﺍﻟﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﺩﺭ ﺳﻨﯿﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ
      ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻣﻌﯿﺎﺭ ﭘﯿﺸﮕﯿﺮﯼ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ.

      منبع
  • دخترم موقع تمرکز دندون‌هاشو به هم فشار میده
    • پرسش:
      مادري هستم ٣١ ساله دختري دارم ٤ ساله كه مدتي ست هنگام تمركز حركاتي ميكند مثل فشار دادن دندانها و مشت كردن دست ها و خيره شدن چشمها، اين حالت به وقت تمركز كردن بيشتر اتفاق ميوفتد هنگام كتاب خواندن و ديدن تلويزيون و …خيلي نگرانم كه اين حالت ماندگار شود، ممنون ميشوم راهنمايي ام كنيد

      پاسخ:

      اگر این اتفاق قبلا نبوده است مهم این است که 1/ از کی شروع شد2/در چه زمانهایی انجام می شود دقیق یاد داشت کنید 3/ قبل از آن اتفاق چه اتفاقی افتاده است4/چه مدت زمان طول می کشد 5/ آیا یک سری از عملکرد هایی که دارد نسبت به گذشته مثلا 3ماه قبل دارد از دست می دهد یا نه 6/ مراحل رشد را بصورت طبیعی می گذراند ؟ تاخیر در رشد را داشته یا نه ؟ مسائل کودک بسیار ریز و حساس است و نمی توان سریع قضاوت کرد .باید خوب دید و بعد تحلیل کرد .
      منبع
InstagramTelegrammaghalat